10 Mayıs 2018 Perşembe

Dondurma, Yürüyüş ve Gömlek







Gölgede soğuk, güneşte yakan bir gün..
Tatsız bir boşanmanın (tatlısı da yoktur herhalde) ardından ilk kahvemizi içiyoruz.
"Nasılsın?" diyorum. "Ehh" diyor. "Çamaşır makinesinde dönen aşırı renkli nevresim gibiyim."
Gülüyorum. "Önemli olan makinenin hangi programında hangi turda olduğun bence" diyorum.
"Yıkama bitti, yüksek devirde sıkmaya geçtik" diyor.

***

Son gördüğümden beri bariz kilo vermiş. Süzülmüş gibi. Normal zamanda olsa "çok fit görünüyosun" gibisinden laflar ederdim ama susuyorum. Ya üzüntüden olduysa?.. Hani insanın iştahı birden kapanıverir.. Ben bunları düşünürken "Bak!" diyor gülümseyerek, "bu jean ne kadar bol gelmeye başladı". "Ben de tam onu diyecektim" diyorum kafa sallayarak.

"Nasıl oldu sormayacak mısın?" dedi, aklımdan geçenleri mi okudu nedir.. Cevabımı beklemeden ekledi "yürüyüşü bıraktım da, bir ayda 4 kilo gitti"

"Nasıl yani yürüyüş mü sende kilo yapıyomuş!!" diye çıkıştım. "Yok yok yürüyüş değil de dondurma fena" dedi. Haydi bakalım! İki bilinmeyenli denkleme 3. bilinmeyen de eklendi!

Neyse ki sonunda açıklamasıyla beni rahatlattı. Sevgili dostum her akşam sahilde 5 kilometre yürüyüş yapıyormuş. Ama yürüyüşten dönerken de muhakkak dondurmacıya uğrayıp bir paket dondurma alarak evin yolunu tutuyormuş. Sonrası da malum, TV karşısında tahminimce yarım kiloluk bir dondurma katliamı!

Ben de dedim ki "Yanına para almadan çık yürüyüşe. Bırakma yürüyüşü. Yürüyüş sadece kilo için yapılmaz. Her açıdan sağlıklıdır. Ayrıca mutlu da eder insanı" 

***

"O değil de, havalar ısındı" dedi. "Mayıs geldi tabii ısınacak" dedim.
"Benim hala bir depresyon hırkasına ihtiyacım var. Eskisini lazım olmaz diye atmıştım" dedi.
Güldüm. "Gülme ciddiyim" dedi. "Hani küçük çocukların yanından ayırmadıkları bir battaniyeleri olur ya, işte o hesap" diye ekledi.
Düşündüm. Hak verdim. "Ama depresyon hırkasının ille de hırka olmasına gerek yok. Mesela Mudo'da çok hoş erkek gölekleri var. Gidip onlardan alalım. İşin sırrı kendine 2 beden büyük gömlek almak" dedim. "Süper fikir!" dedi.

***

Hesabı ödeyip gömlek almaya gidiyorduk ki durup baktı bana. "Aslında beni rahatsız eden tek şey nedir diye sorsan bir cevabım var. Kendimi çok başarısız hissediyorum" dedi.
"Atatürk bile boşanmış, o başaramadıktan sonra bizim ne haddimize yahu!" deyiverdim.

***
Aşırı derecede gülme krizine girip çıktıktan sonra gidip çok tarz mavi gri kareli bir gömlek aldık.
Çok da iyi ettik.
Aferin bize :)

***

P.S. fotoğraf bizzat bahçemdeki dut ağacından evet :)



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...