10 Ocak 2018 Çarşamba

Huzur'suz Notlar














* Tutku peşinde herkes. Tutkulu aşk, iş, hobi.. Bulamayanlar en azından bulanları takip etmekle meşgul. Ne tuhaftır ki bu tutku takipçilerine sorsan en çok ne isterler diye, cevap da hep aynıdır: huzur.. Biri de çıkıp uyandırmıyor ki.. O ikisi aynı ipte oynamaz. Birinin olduğu yerde diğeri barınmaz. Tutkulu aşkta huzur olmaz. Huzurlu işe tutkuyla bağlanılmaz. En kötüsü de hadi diyelim tutkulardan geçtin huzura erdin. Durduk yere kaşınırsın. Tadını özlersin. Çünkü kanına bir kere karıştı mı hiçbir şey olmamış gibi devam edemezsin.

* "sabretmek" ve "beklemek" birbirine çok karışıyor bu aralar. Hele bir de "ne beklediğini bilmeden baklemek" diye bir şey çıkmış akıllara zarar!.. Kaç kere dedim bilmiyorum ama yine dicem, hiç bekleme Godot gelmeyecek. Ama bir mektup yazarsın, olmadı whatsapptan bir şeyler yollarsın. Sonra hemen sonuç bekleme. Sabret. Bakalım ne olacak.. Ha bir de naçizane tavsiye: sen sen ol sabretmeye bile "deadline" koy.. 

* Geçen gün bir mentorluk görüşmesinde üst üste kötümser görüşlerini paylaşan mentime dedim ki "hiç mi iyimser bakamayız bu duruma?".. "Hayır ben Polyanna değilim!" dedi. "Anlat bakalım nasılmış bu Polyanna" dedim ve hikayenin gerisi geldi. Meğer ne kadar korkuluyormuş pembe gözlüklü Polyanna gibi olmaktan. Anlamadım değil. Hatta ötesine geçip resmen hissettim o korkuyu. Her şeyi pembe olan şapşal pembe gözlüklü kız çocuğu gibi görünme fobisi. Evet çok uzun bir tanım oldu ama tam olarak içimden geçen de buydu. Neyse, sonra umut ve iyimserlik üzerine konuştuk. Birbirine ne kadar karıştırıldığından mesela. Ve "realist optimist" olmak noktasında el sıkıştık. Pembe gözlükleri masada bırakıp umutla baktık gökyüzüne..

* Çok sevdiğim bir dostumla da sözleşme yaptık. Dedik ki artık kahve içip konuşmayalım. Çünkü kaç aydır ne içtiğimiz kahvenin ne de sarf ettiğimiz sözcüklerin haddi hesabı yok. Peki sonuç? Sıfır. Acaba dedik biz bu işi konuşmayı daha mı çok seviyoruz?.. Bunu anlamanın bir tek yolu var. O da durup bi bakmak. Acaba konuşmayınca yapacak mıyız?.. Kimbilir. Yaparsak ne ala. Yapmazsak da vallahi yargılamicaz kendimizi. Ama içimiz rahat edecek. Yapma stresi ve yapmamanın vicdan azabı üzerimizden kalkacak. E arada birbirimizi de özleriz fena mı ;)


2 yorum:

  1. "Huzursuz Notlar"la da olsa dönmene sevindim, hafif ve neşeli iyi bir motto bence, tutku ve huzur farklı nedenlerden öldürebilirrrr

    YanıtlaSil
  2. ne de olsa içerden bildiriyorum :)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...