31 Ocak 2018 Çarşamba

Hayat, Bebek ve Yoga


















        Pespembe yeni yoga çoraplarımı ilk defa kullanacağım bir yoga dersinin ilk dakikasındayız.
Bizim hoca yokmuş bugün. Yerine hiç tanımadığım biri ders verecek. 
Kapıdan girer girmez "ayy göbekli yoga hocası olur mu ki!" diye fısıldıyorum.
"Hocanın göbeğine takılmadığın zaman gerçekten yoga yapmış olacaksın" diyor arkadaşım.
Acaba çok şeye mi takılıyorum?..
Göbeksiz yoga hocası, fit diyetisyen, bebek ciltli dermatolog istemek..
Çok şey istemek mi?..
Fazla benlenti içine girmek mi?..
Eğer öyleyse, o halde ben çok yüksek bekliyorum hakim bey!..

*****

Bazen,
emekleyen ve arada yürüme denemeleri yapıp 
popo üstü düşen bebeğine
"üfff gerizekalı mısın yürüyemiyosun işte uğraşıp durma" 
diyen anne gibi hisssediyorum kendimi.
Ama o popo üstü düşen bebek de benim.
Nolucak şimdi?..

*****

Hani bazen doğumgününde arkadaşların bir olur, unutmuş gibi davranırlar.
Sen gününü unutulmuşluğun hafif burukluğuyla yaşarsın.
Belki içten içe de ufak tefek beklentiler..
Sonra akşama sürpriz çıkar ortaya. Ferahlar için.
Her şeye teşekkür edesin gelir.
İşte hayat da o arkadaşlar gibi..
Bazen seni unutmuş gibi gelir.
Halbuki o sırada senin için bir şeylerin hazırlığında..
Sakin ol.
Panik yapma.
Ve teşekkür etmek için akşama sürprizin patlamasını bekleme.
Şimdi,
gülümse ve teşekkür et hadi!..

4 yorum:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...