14 Ocak 2017 Cumartesi

Tanrı, Kariyer, Yemek ve Sarı Kafa


"Tanrım!..Konuşmamız lazım" dedim.
"Koy kahveyi geliyorum." dedi.
Kahveleri hazırlarken ne anlatıcam nereden başlicam falan filan bi aklımdan geçirdim.
Tam karşısına geçip konuşmaya başlicaktım ki bi baktım bunun ifadesi bi değişik.
Tadı yok gibi. Şaşırdım. "Hayırdır neyin var?" diye sordum.
"Hiç işte..Sıkıldım. Gidesim var buralardan"

***

"Yok artık!..Neden kimden sıkıldın bak üstüme alınıcam şimdi!"
"Alınabilirsin Ra'cım ve hatta sen de Selincim ve diğerleri de"
"Ya komik misin nesin..Bırak şimdi komiklikleri de anlat bana. Şimdi ciddi ciddi istifa etmekten mi bahsediyosun sen..koskoca Tanrı?"
"Akıllı bıdık seni bak nasıl da anlayıverdin hemencecik. Sarı kafasın ama maşallahın var"
"Sizden sıkıldım daraldım gidiyorum diyosun yani?"
"Bingo"
"Aşk olsun ya neyimizden sıkıldın ki? Hem ben sana her seferinde başka çeşit olaylar getirmiyo muyum?"
"Hayır canım sen her seferinde aynı şeyi ısıtıp ısıtıp önüme koyuyosun. Bazen üzerine mozarella rendeleyip sosluyosun da kusura bakma yemem ben bunları. Ki aslında mozarella severim ya neyse"
"Üfff tamam şimdi kendimi savunmakla uğraşmaya niyetim yok. Hadi geçelim beni. Bana en baştan anlat. Asıl sorun ne?"
"Heyecanımı kaybettim. Yani nasıl desem böyle binlerce yıldır aynı konular aynı olaylar. Bazen bakıyorum size..Bi avuç gerizekalı bi aşağı bi yukarı dönüp duruyorsunuz."
"Hopp dedik!.. Ayıp olmuyo mu biraz?..Hem senle ben "bir"iz diyodun hani? Yalan mıydı hepsi?"
"Hayır değil tabii ki..Şu anda filtresiz açık açık anlatıyorum izin verirsen. Ama böyle üstüme geleceksen ben kendi katıma çıkmayı tercih ederim"
"Tamam tamam devam et. Başka?"
"Bi de kariyer konusu var tabii. Yani gelebileceğim son noktadayım. Tıkanmış hissediyorum."
"Hay bin kunduz ya!..Peki sen gidersen kim bakacak yerine nasıl olacak?"
"Ahh Selinimu kimse vazgeçilmez değildir. Bunu kaç kere söylemek zorundayım sana acaba?"
"Hocam ben şu an şok..Kusuruma bakmazsın artık"
"Ahahahahhahaha"
"Yedin di mi kafayı yaktın bütün devreleri. Bu kahkaha da o kısımdan geliyor?"
"Yok ondan değil de çok güzel yiyosun ona gülüyorum"
"Yemiyorum vallahi yemiyorum bıraktım nutellayı vişne reçelini"
"Son röflede senin IQ iyice uçmuş beybi ahahahah"
"Bi saniye ya sen benimle dalga mı geçiyosum bi saattir?"
"E ne sandın!..Hadi getir bakalım şu mozarellalı konuları önüme tam da acıkmıştım zaten"
"Yok yaa ben bi kahve içelim diye seslenmiştim sana"
"Aaa inanmıyorum..Vay be iyiymiş"
"Ahahahahhaah"
"Sanırım bu sefer ben yedim?"
"E sen demiyo muydun biz "bir"iz diye?
"Haklısın Pedimu"
"Bekle getiriyorum yemekleri"

***

Sonra yemeklerimizi yedik.
Hem ilk defa tadıyormuş gibi hem de o yemeği biz icat etmişiz gibi.
Ne aynı şeyin üstünden çok kere geçtiğimize üzüldük..
Ne de aldığımız derslerle ego şişirdik.
Güldük. Öğrendik.
Yedik. İçtik.
Falan filan :)


8 yorum:

  1. ha haaaa deliiiiii bu yazını şimdi koycam bloguma :)

    YanıtlaSil
  2. Yaaa bu nasıl bir yazıdır 😃 valla bayıldım hayal gücüne 😃 cok güzel masal gibi 😃 Takibime alıyorum.Sende bana gel beklerim.😃

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok teşekkür ederim güzel yorum için :)

      Sil
  3. İzleni bulamadımki takip edeyim 😂

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...