4 Haziran 2016 Cumartesi

Bir Forvet Olarak Ben Bizzat Kendim!


Geçenlerde yine müthiş bi iş başarmışım, kendi kendime kutluyodum.. "Aferin Raso yaa inan ben bile senden bu kadarını beklemiyodum!" gibilerinden cümleler kurarken kendime bi kahve yapiyim dedim. Kahve makinesinin filtresini değiştirip bir ölçek Guatemala kahvesinden koydum; neden mi? çünkü müthiş insanlar müthiş işler yapar ve müthiş kahveler içer. Neyse o sırada muhteşem bir fikir geldi aklıma; dedim ki ben neden sol bileğime "Canım Kendim" yazılı bir dövme yaptırmıyorum ki?..

Müthiş kahvemi alıp koltuğuma geçtiğimde dövme tasarımları evin salonunda uçuşmaya başladı..O anda telefonum çaldı ve bir arkadaşımın ısrarıyla evden çıkmak zorunda kaldım. Ama bu dövme olayını da yazdım bi kenara.

***

Aynı günün akşamı saat 9 civarıydı sanırım ve kendimi, kendi sahamda kendime gol atarken yakaladım!.. Ordan baktım, burdan baktım sonuç değişmedi: resmen gol!

Bir yandan "Neden bunu yaptım ki?" sorusuna cevap bulmaya çalışırken bir yandan da "Çok şükür Yareppim, Evren, Tanrı manrı her neyse çok şükür ki gaza gelip o dövmeyi yaptırmadım!" dedim. Düşünsene..aptal aşıklar gibi yaptırıcaktım gidip..Sonra da kendimden ayrılmaya karar verince zavallı dövmeyi çiçeğe böceğe dönüştürmeye çalışıcaktım. O da yetmeyecekti -bi kere yaptıran devam eder durmaz derler ya- kendimle her barışıp ayrılmada o çiçek-böcek büyüyecek ve belki bir gün her yanımı kaplayacaktı ayy resmen kabus!..

Asıl konuya dönecek olursak..Ben bunu neden yaptım?..Düşündüm, düşündüm, düşündüm ve büyük ihtimal bu onuru kimseye bırakmamak için kendi kendime yaptığıma karar verdim. Tabii ya onlar kim oluyolar da bana gol atacaklar ki burda ben aslanlar gibi dururken! (Gerçi şu anki halim Aslan Kral'daki küçük Simba'nın denize düşmüş ve çıkamamış hali ama olsun!)

Tuğlalarını tek tek taşıyıp inşa ettiğim kale tek seferde yerle bir oldu. Hayır yani her işin bi adabı bir usulu vardır di mi..Madem yıkıp geçicem bari dinamitle patlatsaydım. Önceden saatini ayarlayıp patlamış mısırımı da alır izlerdim karşıdan ne güzel. Belki bi selfie bile yapardım; öncesi pozu gibi.. Sonra da yeni inşa edeceğim kale bitince yan yana kolaj yapıp paylaşırdım. Ayy yok yok kesin dayanamazdım "patlamadan 5 saniye önce" notuyla post ederdim. Ayy neyse ya ne diyodum ben?..Hahh şu yıkılan kale..Böyle biraz şey gibi oldu, altında kalmışım gibi..(kendime not: bu cümledeki "gibi" fazla; çıkarabilirim)

Sonra dedim ki "Gel Raso, senin üstüne çok gitmeyelim. Hem geç oldu. İki kaşık Nutella yiyip yatalım. Hem sabah her şey daha güzel olur. Sen demez misin bazen geceleri uyutmayan şeyler sabah uyanınca önemini yitirmiş olur diye?".. Bu teklifi kabul ettim. "Evet yaa!" dedim. "Bi uyusam, sabah erkenden uyanıp mis gibi güne başlarım!"

Sonra uyandım ama sabah olmamıştı. "Olsun! Önemli olan uyanmak!" diyerek 04:30'da günün ilk kahvesini yapmak için mutfağa geçtim. İçme suyunun bittiğini fark etmemle "aman yaa zaten damacanada duran sular sağlıksız diyolar, akan suyu içmek daha iyiymiş, musluk suyu olsa bile" gibi cümleler kurmam arasında 5 saniye vardı sanırım; neyse musluk suyundan kahve yaptım ve yatağıma geri döndüm. (sanırım suyun tadını almamak için kahveyi fazla koymuşum, ya da suyun tadı gayet güzel olduğundan kahvemi pek sevdim!)

"O değil de.. Ben bunu kendime neden yaptım?.." diye düşünürken güneşin ilk ışıkları araladı perdemi. Hemen üstümü değiştirip yürüyüşe çıktım. Madem düşünücem bari ayakta düşünürüm; hem oturarak düşünmek üstümde iyi durmuyor dedim. 5 dakikada çıktım evden!..Yürürken aa bi baktım sanki kendime goller atmamışım sanki yerle bir etmemişim gibi lay lay lom şarkılar dinleyerek bi spor moduna geçmişim. "yaa sende hiç utanma sıkılma yok mudur ayıptır yaa!" diye çıkıştım. Acaba dedim dışarı insan içine çıktık diye mi o havalara girdim; aslında "eve gidince ben sana göstericem!" modundayım da değilmişim gibi mi davranıyorum?..Sonra bi baktım zaten benden başka kimse yok (2 karga, 3 kedi yavrusu dışında) O zaman kime bu pozlar, her şey yolundaymışçasına havalar falan?..Hayır yani ortada bi problem yoksa ne diye gece dert ettik?..Boşuna etmiş olmayalım di mi?..Bu biraz şey gibi olmadı mı, hani doktor bir sürü tahlil-tetkik ister sen gidip hepsini yaptırırsın ve temiz çıkar. Bir tarafın rahatlarken bir tarafın da "ayy madem bişe çıkmicaktı ne diye bu kadar şey yaptırdım!" diye sinir olur. Evet evet onun gibi oldu. Neyse uzatmiyim bu kısım sorunlu evet!

Sonra dedim ki.."Evet Raso evet haklısın. Sen de haklısın. Sen de..Ve sen de.."

Ve çok şükür ki hayatında sana gol atacak başka kimseler yok (Gol Kralısın yemin ederim!)

Ayrıca çok da güzel attın aferin!

Ama yine de birkaç saat sonra şarkıların mı havanın mı yoksa bilmediğim başka bir şeylerin mi gazına geldin bilemiyorum ama müthiş bi şekilde eğlenerek 6 kilometre yürüdün, koştun..Başta bozulmuştum ama sonra vazgeçtim hatta sevdim o hallerini.

Hepsi için teşekkür ederim sana.. İyi ki varsın ya yoksa gerçekten çok sıkılırdı canım evet :))

***

Ve sen..

Bunu okuduktan sonra bana soracaktın "hayırdır ne oldu?" diye. Ben de "yok bişe yaa bilmediğin bişi diil" gibisinden çeviricem lafı.

Sonra bu satırlar gelicek aklına, üsteleyeceksin. Ben de "ayy saçmalama o kısımları tabii ki senin için yazmadım; daha uzaktaki kişilere yazdım" dicem.

Bu sefer de bu kısımlar gelicek aklına ısrar ediceksin. Sonra konu bir şekilde değişecek ve müthiş gol ayrıntılarını öğrenemeyeceksin.

Ama eğer, bana gerçekten o kadar yakınsan meraktan çatlasan da sabırla sana gelmemi bekleyeceksin. Ve spor ayakkabılarını hazır edeceksin; çünkü bilirsin ki ben böyle şeyleri oturarak anlatamam ;)





Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...