28 Ekim 2015 Çarşamba

Not Almak ya da Almamak


uzun zamandır gör(e)mediğim dostumla bir iş çıkışında buluştuk. "espresso mu içsem..yok yok ben iyisi şöyle koca bi kupada filtre kahve içiyim" dedim. "ben ilaç alıyorum" dedi. anlamadım. "ilaçla kahve içmen yasak mı?" diye sordum. "hayır alakası yok" dedi. yine anlamadım.

tam da içimden "aslında iyi görünüyor nesi var acaba" diye geçirirken, "depresyondayım. antidepresan kullanıyorum. ve bunları sana çok zor söyledim ama şimdi rahatladım" dedi. şaşırdım ve birazcık bozuldum. böyle bir şeyi bana neden çok zor söylesin ki?..

içimden geçenleri duymuş gibi bana bakıp "bozulma" dedi. "sen ilaca karşısın biliyorum. bana ilaçsız da yaparsın diyeceksin diye söyleyemedim. ama şu anda inan bana tek başıma yapabilecek durumda değilim" diye ekledi. bunları duyunca rahatladım. gülümsedim. elini tuttum ve "ben sana iyi gelecek hiçbir şeye karşı değilim. ve böyle düşünmene rağmen bugün buluşmak için ısrar edip benimle paylaştığın için teşekkür ederim." dedim. 

konuya gelirsek, bugüne kadar hiç antidepresan kullanmadım. ve evet fikir olarak karşı sayılırım. yani kendimle ilgili böyle bir karar vermem gerekseydi sanırım kullanmamayı tercih ederdim.bir insanın aklını ve hislerini kullanarak aşamayacağı hiçbir sorun olmadığını düşünüyorum. konu sadece depresyon değil. ben zayıflama haplarına da inanmıyorum sigara bırakma ilaçlarına da..ama sanırım bu konuda daha önce fazla sert konuşmuşum ki, bu kadar samimi olduğum bir dostum bana antidepresan aldığını söylemekten çekinmiş. bunu bir kenara not ettim ve ayrılırken ona hiçbir şeye karşı olmadığımı tekrar söyledim.

bir hafta sonra tekrar buluştuk. bu sefer filtre kahve içmeye kesin kararlıydım ki "ben ilaç kullanmıyorum" dedi. "hay bin kunduz!" dedim. "düşündüm de sen haklısın bence ben ilaçsız da yaparım" dedi. "bu işte bi tuhaflık yok mu? ben sana öyle bir şey demedim ki. ben hiçbir şeye karşı olmadığımı söylemiştim. doktorunla konuştun mu emin misin?" diye sordum. "evet Raso eminim. ve evet haklısın sen öyle demedin. ama benim kafamda konuşan bir Raso var; ben onu dinledim ve bunun için çok mutluyum teşekkür ederim." dedi.

"o kafandakinden fazla varsa bana da ver." dedim ve sınırları zorlayan bir gülme krizine girdik. bu durumda ben kendime aldığım notu ne yapsam geri mi versem yoksa dursa mı bilemedim.. "yalnız ben bunları yazarım" dedim. "yaz" dedi. bir de üstüne "yazmazsan Raso değilsin!" dedi. 

ben de yazdım :)

kendime not: bundan böyle not mot alma aynen devam!..

*** fotoğraf hafta sonu Arsuz'da çekildi.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...