9 Temmuz 2015 Perşembe

Bir Tek Adım


hani bazen kapkaranlık olur.
kaybolursun.
korkarsın.
için sıkılır.buz gibi olursun.
yetmezmiş gibi bir de
"hiç bitmeyecekmiş" gibi hissedersin..
kendince uyum sağlarsın karanlığa.
ve hatta bir süre sonra,
adaptasyon yeteneğine şaşırıp kalırsın.
karanlığı sevmeye başlarsın.
ışık geldiğinde içeri almayacak kadar çok..
çok seversin.

ama içten içe bilirsin ki,
aslında "karanlık" diye bir şey yoktur.
karanlık dediğin ışığın yokluğudur.
yokluktan beslenen bir şeyi ne kadar sevebilirsin?..
dur hesap yapma boşuna.
ben hemen söylerim.
"hiç"..
sevemezsin.
kendini kandırma.

yüzyıllar boyu karanlıkta kalan bir mağara düşün.
aydınlanması için birkaç yüzyıla daha ihtiyacı yok.
birinin elinde fenerle içeri bir tek adım atması yeter.
yüzyıllık karanlığı bir adım yok eder.

hadi şimdi,
ayağa kalk,
cesaretini topla,
içeri almaktan korktuğun ışığa doğru bir adım at.
korktuğun, çekindiğin, kaçtığın 
her neyse,
her kimse,
bir adım at.
bir tek adım..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...